Czytanie dramatu nō z muzyką na żywo i tańcem - Muzeum Chopina

There is no translation available.

Serdecznie zapraszamy na wyjątkowe wydarzenie - czytanie dramatu japonistki dr Jadwigi Rodowicz przez wybitne aktorki Magdalenę Popławską (teatr Krzysztofa Warlikowskiego) oraz prof. Irenę Jun (Teatr Studio, Akademia Teatralna), z tańcem w wykonaniu dr Jakuba Karpoluka przy akompaniamencie fortepianu (Natalia Czekała) oraz bębnów (Krzysztof Guzewicz). Reżyserii podjęła się Barbara Wiśniewska (Teatr Studio, Teatr Ateneum).

Wtorek, 23 czerwca 2015 r., g. 18:00, Muzeum Fryderyka Chopina, ul. Okólnik 1. Wstęp wolny.

Wydarzenie na Facebooku

 

jakub karpoluk zdjęcie

 

Opis sztuki:

Czy twórczość i duchowość Chopina można tłumaczyć za pomocą form teatru japońskiego, w którym na człowieku dokonuje się metamorfoza z „tu i teraz” w wieloznaczne trwanie w wieczności oraz tworzy on z otoczeniem „boski dwumian”, a żywi obcują ze zmarłymi? Pomimo, iż tradycja teatralna z dalekiej Japonii jest tak różna od europejskiej, w literaturze tematu znajdziemy porównania dramatów z mickiewiczowskimi „Dziadami”. Tekst to eksperymentalna próba japonistki, znawczyni teatru Jadwigi Rodowicz stworzenia gatunku hybrydowego w dramacie, polskiej sztuki z Chopinem-Shite (z japońskiego protagonista) i Delacroix-Waki (z japońskiego aktor pomocniczy), którzy po latach ponownie znajdują się w ogrodzie pełnym znaczeń w Nohant, tańcem do chopinowskiego nokturnu i muzyką opartą na bębenkach i flecie oraz chórem.

Dramat , przechowujący w Japonii dziedzictwo najstarszych form poezji, muzyki i ,,performatyki", stanowi doskonały przykład na to, jak funkcjonuje wyobraźnia, gdy granice miedzy człowiekiem i Naturą (matecznikiem) są niewyraźne, nieustalone, płynne. Człowiek składa się w równym stopniu z tego, czym jest, jak i z tego, czym nie jest — w nim samym dokonuje się nieustanna alchemia rzeczy wewnętrznych i zewnętrznych. Przez wszystkie jego otwory, bramy w jego ciele, nieustannie wpływają i wypływają kształty i żywioły. Człowiek jawi się nie jako jednostka, ale jako strumień, wiązka, akord, w którego centrum znajduje się pulsujące serce, mające kształt filaru lub drzewa. On sam rozrasta się nieustannie, sięgając tego, co najgłębiej w ziemi i tego, co najwyżej w niebie, uginając się pod nieustannym wiatrem przemian. Każde jego uczucie, każda cześć ciała i fragment jego życia bierze wzór z kształtów już gdzieś wcześniej powołanych i utrwalonych: z roślin, zwierząt, gór, skał, wodospadów.

(Fragment wstępu do książki Jadwigi Rodowicz Boski dwumian. Przenikanie rzeczywistości w teatrze Nō)

Sztuka miała swą prapremierę w 2011 roku w Teatrze Studio im. St. I. Witkiewicza w Warszawie w wykonaniu Teatru Tessenkai z Tokio, kolejna inscenizacja obyła się w Domu Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli w 2014 roku. W obydwu przypadkach w rolę stroiciela-ducha Chopina wcielił się Tetsunojō Kanze, aktor shite i mistrz sztuki szkoły Kanze. Jak hermetyczny tekst sprawdzi się podczas czytań z tańcem i muzyką na żywo w wykonaniu polskich artystów?

Zapraszamy na czytanie dramatu pod opieką reżyserską Barbary Wiśniewskiej z muzyką na żywo.

Prowadzenie cyklu: Katarzyna Marzęcka
Opieka reżyserska: Barbara Wiśniewska
Oprawa muzyczna: Natalia Czekała (fortepian), Krzysztof Guzewicz (bębny)
Taniec: Dr Jakub Karpoluk
Obsada: Magdalena Popławska, Irena Jun